Tuesday, January 24, 2012

نازارین


تازگی‌ها زیاد آدم‌هایی به پستم می‌خورند که دارند برای فقرا کمک غذایی و لباسی و نقدی و هرجور دیگری جمع می‌کنند؛ به آخرینشان گفتم کمک کردن فقط همین نیست؛ چظور وقتی من خودم که نه فقیر بودم و نه گرسنه و نه بی لباس و چقدر به کمک نیاز داشتم همه تنهام گذاشتند و حالا هرروز کسی به بهانه ای اننتظار دارد کمکش کنم. نه داداش؛ خدا روزیتو جای دیگه‌ای بده
ولتر بود اگر اشتباه نکنم که جایی گفته بود (نقل به مضمون) که مسیحیت حتما یک دین آسمانی است وگرنه چیزی به این مزخرفی انقد عمر نمی کرد.
سال 1959 در جشنواره کن که تروفو چهارصدضربه را داشت و آلن رنه هیروشیما عشق من را، بونوئل همان چیز مزخرفی که ولتر گفته بود را به شکلی دوپهلو در نازارین نشان داد که البته نخل طلا را هیچکدام نبردند.
 
فرانسیسکو رابال در نازارین
Nazarin
محصول 1959 مکزیک
94 دقیقه سیاه‌سفید
نوسنده و کارگردان: لوییس بونوئل

5 comments:

هما said...

شایدم بقیه یه وقتایی فک کردن اینجوری راحتتری؟! اینکه تنهات بذارن گذاشتن رو میگم

EHSAN said...

zaman ham nesbi ast va bashar dar barabar omr zamin va kaenat manand kodak 1 mahe ast ke chashm baz kardeh va mibinad.. jahl ensan ham bi payan

EHSAN said...

zaman ham nesbi ast va bashar dar barabar omr zamin va kaenat manand kodak 1 mahe ast ke chashm baz kardeh va mibinad.. jahl ensan ham bi payan

EHSAN said...

zaman ham nesbi ast va bashar dar barabar omr zamin va kaenat manand kodak 1 mahe ast ke chashm baz kardeh va mibinad.. jahl ensan ham bi payan

فرزان said...

نمیدونم چر فیلمای بونوئل رو که میبینم همیشه حس میکنم یجور اعتراضه .اعتراض به ریشه .به آفرینش...درود____